![]() |
| Τελ. ενημέρωση: |
||
|
29-Apr-2026
|
||
|
Αρχ Ελλ Ιατρ, 43(4), Ιούλιος-Αύγουστος 2026, 456-466 ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ Τρέχουσες και αναδυόμενες θεραπευτικές προσεγγίσεις στην αντιμετώπιση της πνευμονικής υπέρτασης Γ.Θ. Παπαμητούκα, Π. Θεοδόσης-Νόμπελος, Γ. Παπαγιουβάννης |
Η πνευμονική υπέρταση (ΠΥ) χαρακτηρίζεται από αυξημένη πίεση (>20 mmHg) στις πνευμονικές αρτηρίες, οδηγώντας σε δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια, αν δεν αντιμετωπιστεί. Προκαλείται από διάφορους παθολογικούς μηχανισμούς που σχετίζονται με βλάβες στο καρδιοπνευμονικό σύστημα και επηρεάζει κυρίως γυναίκες ηλικίας >65 ετών (1% του παγκόσμιου πληθυσμού). Οι σοβαρές μορφές έχουν πτωχή πρόγνωση. Το κύριο σύμπτωμα είναι η δύσπνοια, που αρχικά εμφανίζεται κατά την άσκηση και στη συνέχεια ακόμη και σε κατάσταση ηρεμίας. Η διάγνωση περιλαμβάνει λήψη ιστορικού, κλινική εξέταση, εργαστηριακές εξετάσεις και επιβεβαίωση μέσω δεξιού καρδιακού καθετηριασμού. Η θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει γενικά υποστηρικτικά μέτρα, ενώ η ειδική φαρμακευτική αγωγή αφορά κυρίως στην πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ), με φάρμακα που στοχεύουν στην ενδοθηλίνη, στο μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ) και στην προστακυκλίνη. Η συνδυασμένη θεραπεία δύο ή τριών φαρμάκων είναι συχνά πιο αποτελεσματική. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επίσης επιλογή σε ορισμένες περιπτώσεις. Η ανάπτυξη νεότερων, εξειδικευμένων φαρμάκων υπόσχεται σημαντικές βελτιώσεις στη διαχείριση της νόσου.
Λέξεις ευρετηρίου: Αναδυόμενες θεραπείες, Νεότερες θεραπευτικές επιλογές, Οδός ενδοθηλίνης, Οδός μονοξειδίου του αζώτου, Οδός προστακυκλίνης, Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, Πνευμονική υπέρταση.